Obraz malarski

 

ONA NIE WYTRZYMA TUTAJ LATEM

Marta Nadolle

 

Miasta mogą sprzyjać samotności, stąd płynie wniosek, że samotność nie musi koniecznie wiązać się z fizycznym osamotnieniem, ale raczej wynika z braku lub niedostatku kontaktu, zażyłości, więzi – sytuacji, gdy z takiego czy innego powodu nie potrafimy uzyskać takiej bliskości, jakiej pragniemy. (Olivia Laing, Miasto zwane samotnością. O Nowym Jorku i artystach osobnych, 2023)
"Salon Bolesławca jest jednym z warszawskich reliktów przeszłości. Choć w centrum, to jak gdyby na antypodach rzeczywistości pośpiechu, zgiełku i zmian, które zachodzą w sposób niemal niezauważony. Bolesławiec jest niezmienny. Utożsamia dom rodzinny, to co tradycyjne i spokojne, rozpoznane. Sentymentalne? Niekoniecznie, ale z całą pewnością inne, zwłaszcza z perspektywy progu, z którego do salonu zagląda parne miasto. Rozpadają się jak kartonowe makiety bloki z wielkiej płyty, a na ich miejscu pączkują wieżowce, które mają pomieścić bezimienny tłum – nieufny, poszatkowany polityką, klasą i pochodzeniem. W oddali stacja metra, nowy symbol postępu, piękny i straszny, dla jednych oznacza możliwości, dla drugich koniec egzystencji, wyrzucenie na bruk.
Miasto Marty Nadolle jest duszne. Widziane z dojmująco ludzkiej perspektywy, często opatrzone prywatnym przemyśleniem czy zasłyszaną frazą, epatuje samotnością. Główną bohaterką jest sama Marta. To jej życie. To ludzie, których zobaczyła lub poznała, z którymi połączyła ją relacja i którzy pozostawili po sobie określone wspomnienie. Mogła to być niezobowiązująca rozmowa na przystanku (Kupi Pani taką nakładkę na deskę najtaniej na Amazonie, 2024), rutyna pracy z dziećmi (Has Anybody seen that?, 2022) albo refleksje o relacji z partnerem na chwilę przed snem (Ale troszczy się o mnie, 2023). U Nadolle miasto staje się poligonem walki z samotnością i niedostatkiem kontaktu, nie fizycznego, a takiego, który może przynieść prawdziwą zażyłość i bliskość.
Duże miasto daje duże możliwości, zwłaszcza młodej artystce. To miejsce realizacji celów i marzeń. Tu są galerie, nagrody i SZANSE. Mimo to stosunek Marty do miasta jest co najmniej ambiwalentny. Słynni naiwiści, jak Henri Rousseau czy Nikifor Krynicki, portretując się na tle metropolii, zdawali się robić to z dumą – utożsamiali się z miejskim pejzażem. U Nadolle początkowo nie było widać dumy – prędzej strach przed wielkomiejskością. Artystka na swoich obrazach często przedstawia próby wpasowania się w warszawski styl życia. Portretuje się na siłowni (Mają tu lepszego orbitreka niż na Calypso, 2024), po zakupach w centrum handlowym (Arkadia, 2021), czy też spryskując się nowym Miss Dior (Miss Dior, Calvin Klein, 2024). Jednak miasto, zamiast wydawać się bardziej oswojone, nabiera coraz mocniej wynaturzonych kształtów. Skłania do ucieczki. Humor wraca w samochodzie, głęboki wdech – Pałac Kultury majaczy na horyzoncie, wokół nierówno rozmieszczone drzewa, pejzaż Mazowsza. Zmienia się atmosfera. Chociaż szara łuna wciąż bije od centrum (Ale zajebiście, 2020). Ale to nie jest rozwiązanie. Decyzja – wrócić, stawić czoła miastu.
Drobna postać wychyla się zza progu salonu, lewy obcas bada strukturę zimnego trotuaru. Spogląda na tłum, uśmiecha się. Po chwili wkracza w przestrzeń."
Tekst: Jakub Prange-Barczyński
 
Marta Nadolle ur. 1989, mieszka i pracuje w Warszawie (PL).
Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2014 r uzyskała dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Jarosława Modzelewskiego oraz pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego. Media, w których się porusza to malarstwo, rzeźba, haft, patchwork i mozaika. W swojej twórczości Marta Nadolle przetwarza tradycję weduty (pejzażu miejskiego) przeplatając ją z inspiracjami czerpanymi ze sztuki ludowej. Zestawiając te zgoła sprzeczne tendencje przekracza podział na centrum i peryferia, publiczne i prywatne, gdzie wielkomiejskie narracje łączą się z intymnym rękodziełem i folklorem. Nadolle jest weducistką emocjonalnego pejzażu metropolii, w którym ludność współczesnych miast coraz rzadziej żąda chleba i igrzysk. Zamiast tego w nieśmiałym pragnieniu słychać wołanie o prawdziwą bliskość i odrobinę emocjonalnego spokoju. Laureatka Paszportu Polityki 2023 w kategorii Sztuki wizualne.
 
Otwarcie: 30.06.2024 | 16:00
 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

BARWY ŚWIATA PRZYRODY 2024
 

„W najnowszej odsłonie wystawy członków zrzeszonych w Okręgu Krakowskim Związku Polskich Fotografów Przyrody prezentowane są głównie ujęcia naturalnych zachowań różnorodnych gatunków zwierząt. Niektóre z nich żyją w spokojnej koegzystencji, wzajemnie nie wchodząc sobie w drogę. Mimo że ich życiowe ścieżki często się krzyżują, nie są dla siebie zagrożeniem. Inne, z natury drapieżne, począwszy od małych pająków czy płazów, a skończywszy na wilkach i orłach, polują, aby przeżyć. W ten sposób od wieków toczy się krąg życia. Właśnie tym wyjątkowym scenom postanowiliśmy się przyjrzeć, prezentując tym razem zdjęcia mniejszych organizmów, takich jak owady, płazy i gady. Miłośnicy spotkań z nieco większymi zwierzętami nie będą musieli czuć się pominięci, ponieważ będzie to również okazja do podziwiania wielu gatunków ptaków i ssaków w ujęciach naszych koleżanek i kolegów. Tradycyjnie już odwiedziliśmy z aparatami różnie miejsca w Polsce i na świecie, poszukując czasem nieoczywistych pejzaży natury, widzianych zarówno z ziemi, jak i powietrza.

W obecnych czasach, gdy fotografia może być wygenerowana komputerowo, coraz większe znaczenie ma autentyzm tego, co pokazujemy na zdjęciach natury oraz prawdziwość opowieści, którą zamierzamy przekazać fotografując daną scenę. Ujęcia poprzedzone długim nieraz wyczekiwaniem w bezruchu, długotrwałym podchodem czy też powstałe na skutek przypadkowego spotkania, zawsze będą wyjątkowe, jeśli pokazują prawdziwą, dziką przyrodę. Natura jest autentyczna i niepowtarzalna, tak jak emocje, które nam towarzyszą, gdy mamy okazję ją obserwować. Niech nasz zachwyt nad nią przełoży się również na odbiorców tych fotografii.” – Paweł Wrona, Prezes Okręgu Krakowskiego ZPFP.

Autorzy: Andrzej Dajek, Wojciech Firlej, Leopold Grela, Emilia Grzędzicka, Adam Gutowicz, Krzysztof Hajduk, Mateusz Kotowicz, Dominika Kustosz, Paweł Łabaj, Piotr Łukasik, Janusz Mazalon, Krzysztof Morańda, Katarzyna Niedziołek, Beata Ostachowicz, Andrzej Pochopień, Tomasz Sikorski, Rafał Stankiewicz, Szymon Szopa, Patrycja Wąsikowska, Tomasz Wilk, Paweł Wrona


 

ZA DRZWIAMI - WYSTAWA MALARSTWA

Irena Makowska

 

Irena Makowska to artystka, która nie boi się eksperymentować. Nieustannie poszukuje nowych środków wyrazu i wciąż odkrywa nowe tematy w swojej twórczości. To sprawia, że jej prace są zawsze świeże, intrygujące i pełne pasji. Muzeum Niepołomickie

„Pierwsze kroki w realizacji marzeń o malowaniu postawiłam w Grupie Malarskiej „PALETA” prowadzonej przez artystę malarza Stefana Berdaka. Natomiast swoją działalność artystyczną w Niepołomicach rozpoczęłam pod okiem Natalii Nowackiej w Domu Kultury w Woli Batorskiej. Od 2007 roku do dzisiaj uczęszczam na zajęcia w Grupie Malarskiej „PASJA”, działającej przy Nowohuckim Centrum Kultury, gdzie próbuję uwiecznić coraz szybciej upływający czas, pokolorować codzienność, by wywołać uśmiech na twarzach osób spotykających moje prace na swojej drodze. Opiekunem i prowadzącym naszą grupę był między innymi krakowski malarz Mariusz Dudek. Od kilku lat spotykam się w Grupie Malarskiej „KOLOROFANKI” Niepołomickiego Domu Kultury. Fascynatkami malowania zajmował się mgr sztuki artysta plastyk Tadeusz Czuraj. Obecnie zajęcia odbywają się pod patronatem Pola Kultury, w nowo otwartej Piekarni Sztuki”. Irena Makowska

Wystawy:
2008 - Nowohuckie Centrum Kultury
2010 - Zamek Królewski w Niepołomicach
2010 - Małopolski Urząd Wojewódzki Kraków
2012 - Małopolskie Centrum Dźwięku i Słowa
2013 - Zamek Królewski w Niepołomicach
2015 - Miejskie Centrum Kultury w Nowym Targu
2019 - Galeria Centrum Nowa Huta
2021-2023 -  wystawy tematyczne Grupy Malarskiej
Pasja - Klub Mirage OKKNH

Wernisaż: 5.05.2024, godz.16.00

Wystawa potrwa do 09.06.2024

 


 

 

POKOLENIA

Magdalena, Jan Kurek

 

Magdalena Kurek. (1925-1995) - Artystka urodzona w Siemianowicach Śląskich w rodzinie górniczej. Studia malarskie ukończyła w gdańskiej Szkole Wyższej Sztuk Plastycznych. Jej różnorodna twórczość obejmuje metaloplastykę, projekty witraży, mozaiki ceramiczne, nawet szyldy reklamowe. Lecz jej prawdziwą pasją było malarstwo - materia, kolor i światło. Tworzyła w burzliwych czasach przenikania i dominacji kierunków artystycznych, zależnych także od politycznych przemian. Pozostała wierna swoim upodobaniom do „oszczędnej geometryzacji” w komponowaniu pejzażu, portretu czy martwej natury.

[…Myślała kolorem i jednakim z nim światłem. Umiała przełożyć na język koloru i światła wszystkie swoje myśli i uczucia sprawiając, że były rozumiane i akceptowane przez odbiorców. Magdalena Kurek otrzymała bowiem od Opatrzności dar największy jakim jest talent…]

                                                                                                                                   Jerzy Madeyski

Są […] dla mnie najcenniejsze z artystycznego punktu widzenia kompozycje, w których Magdalena Kurek przemawia połączeniem owych trzech metod deformacji: logiką struktury, głębokim, niemal witrażowym w nasyceniu barw i przez to emocjonalnym kolorytem i mocnym kontrastem świateł i cieni. W tych obrazach Magdalena Kurek nie poszukuje. W nich trafia w samo sedno malarstwa.

                                                                                                                                    Jerzy Madeyski


Dr hab. Jan Kurek, architekt, emerytowany profesor Politechniki Krakowskiej, badacz i specjalista w dziedzinie historycznej i współczesnej architektury drewnianej. Zainteresowania artystyczne rozwijał pod okiem Mamy - Magdaleny. Maluje pejzaże naturalne, architekturę, martwe natury, portrety i kwiaty. Ma w dorobku wiele wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Zajmuje się także fotografią artystyczną i dokumentacyjną, której tematem wiodącym są zabytki sakralnej architektury drewnianej.


Jan Kurek- niegdyś mój student na Wydziale Architektury(...) jest tylko architektem, ale jest coś w jego genach co sprawia, że widzi także tę naturę w której nie ma architektury. Cenną sprawą w jego twórczości jest przestrzenność widzenia krajobrazu – to, że jest on w jego akwarelach trójwymiarowy, z kapitalnie oddanym nastrojem.                                                                                                                                      Wiktor Zin

Wystawa czynna do 14.04.2024

 


 

 

KARNAWAŁ W WENECJI

 

WENECKI KARNAWAŁ jest świętem, paroksyzmem żywotności, feerią barw, strojów i masek, czyli przeciwieństwem życia pełnego obowiązków, zakazów i nakazów. To okres zawieszenia norm rządzących światem i zastąpienia ich błazenadą i parodią. Obecna forma karnawału ukształtowała się w średniowiecznej Europie i jest obyczajem zależnym od przebiegu roku liturgicznego. Łacińskie słowo carnavale (pożegnanie mięsa) jednoznacznie zabrania jedzenia mięsa w Wielkim Poście. Czterdziestodniowy post poprzedzały zabawy, swawole i wielkie biesiadowanie, w Polsce zwane zapustami, których ostatnie trzy dni to tzw. ostatki. Tradycje karnawałowe to zabawy, bale i parady. Najbardziej znane to karnawał w Rio i karnawał w Wenecji. Parady odbywają się tuż przed środą popielcową i trwają kilka dni. Jest to wydarzenie oczekiwane przez cały rok, a uczestnicy przygotowują na tę okazję niezwykle bogato zdobione stroje, mieniące się złotem, często piórami, a także maski, peruki i tatuaże. Karnawał włoski najhuczniej świętuje się w Wenecji. Jednakże w każdej miejscowości jest on inny […].

Jacek Kubiena

 

Jacek Kubiena to artysta fotograf, którego twórczość poświęcona jest dokumentowaniu polskiej kultury ludowej. Przez wiele lat współpracował z Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli w Krakowie, dokumentując zbiory Muzeum, a także uczestnicząc w etnograficznych badaniach terenowych. Jego prace pokazywane były na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych, przede wszystkim zaś w publikacjach. Kubiena jest autorem zdjęć m.in. do albumów „Folklor” (Bosz Art), „Ruch obrzędowy w Polsce” (Universitas), „Betlejem krakowskie. Dzieje szopki krakowskiej” (MEK), „Skarby muzeów Małopolski” (Wydawnictwo M) czy ostatnio „Koronka koniakowska” (GOK w Istebnej). Jego fotografie charakteryzują się wysoką estetyką i dbałością o szczegóły. Oddają one atmosferę i piękno polskiej kultury ludowej, a także jej bogactwo i różnorodność.

 

Wystawa czynna do: 29.02.2024

 


 

Niepołomicka szopka w stylu krakowskim

 

W naszej kaplicy muzealnej zagościła wystawa "Niepołomicka szopka w stylu krakowskim". Dziękujemy za wszystkie prace, zachęcamy do odwiedzenia wystawy i wyszukania motywów niepołomickich, a niektóre naprawdę są pomysłowe.

Wystawa czynna do 31 stycznia

 

 


 

 

Niepołomice. Miasto,czas i ludzie.

Edycja sportowa

 

Edycja sportowa jest kolejną z cyklu wystaw czasowych organizowanych w ramach wystawy stałej pt. Niepołomice. Miasto, czas i ludzie.

Pierwotnym motorem  do zorganizowania wystawy  i zgromadzenia treści  dotyczących historii sportu
w Niepołomicach był przypadający w 2023 roku Jubileusz 100 – lecia Miejskiego Klubu Sportowego, lecz  historyczny i spektakularny sukces miejskiej drużyny piłkarskiej, która awansowała do PKO Bank Polski Ekstraklasy spowodował przeformułowanie scenariusza i zmianę akcentów aranżacji.

Na bazie oryginalnych fotografii, dokumentów, wspomnień zachowanych w pamięci byłych uczestników sportowego życia w Niepołomicach przedstawiamy  historię sportu począwszy od gier towarzyskich i zabaw dziecięcych, poprzez czynny udział w życiu sportowym organizowanym dla Niepołomiczan przez  Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”,  czasy aktywnych  LZS-ów w okresie Polski Ludowej,  po współczesność i awans drużyny piłkarskiej, który otwiera kolejne karty historii niepołomickiego sportu. 

Wernisaż wystawy: 8 listopada o 18:00

 


 Ludwig Angerer Der Ältere - malarstwo

XI Międzynarodowy Festiwal POLART 2023

 

10.09.2023 - 18:00 - Wernisaż wystawy oraz recital fortepianowy (Izabela Jutrzenka-Trzebiatowska)

 

9.10.2023 - 18:00 - Koncert symfoniczny Bonner Jugendsinfonieorchester

Izabela Jutrzenka-Trzebiatowska - fortepian / Andreas Winnen - dyrygent

 

Ludwig Angerer der Ältere – niemiecki architekt, rzeźbiarz, malarz, scenograf, autor książek.

Ukończył studia architektoniczne. Jest przedstawicielem nurtu realizmu magicznego. Ma na swym koncie liczne wystawy indywidualne i udział w wystawach zbiorowych, z których wymienić należy: Grand Palais - Paryż, Parlament Europejski – Bruksela, Akademia Królewska – Barcelona, Muzeum Fantastyki – Wiedeń, Muzeum w Owczarni – Neuenstadt, Muzeum Egipskie - Monachium.

Jest laureatem wielu nagród, jak: francuska nagroda artystyczna Europejskiego Salonu Fantasy SAFE 2008 i 2011 w Le Mont – Dore, który jest doroczną najważniejszą w Europie wystawą nurtu pn. realizm magiczny. Tworzy dla filmu i teatru, m. innymi jest autorem oprawy artystycznej filmu „Niekończąca się historia II. W poszukiwaniu fantazji” zrealizowanego na podstawie powieści Michaela Ende, nagrodzonego Bawarską Nagrodą Filmową. Jest autorem bajek, powieści i książek o sztuce.

Wystawa w Muzeum Niepołomickim ukazuje zaledwie fragment niezwykle bogatej twórczości Artysty.

 

 

 


 

WŁÓCZĘGI CIĄG DALSZY

 

W 2018 roku prezentowaliśmy w zamkowej galerii wystawę malarstwa Majki Wójtowicz zatytułowaną Włóczęgi. Artystka wyznała wówczas, że „najbardziej lubi taki nastrój, kiedy spotyka się  leśny zaułek, dom lub niespodziewaną panoramę, które sprawiają, że zaczyna być w dość specyficzny  sposób trochę nierealnie i odczuwa się z tego powodu jakąś trudną do zdefiniowania radość”. A taki nastrój - jak wiadomo - uzależnia. Nie dziwi więc fakt, że Majka dalej wędruje; wyprawia się w dalsze i bliższe rejony.

Prezentujemy malarskie efekty tych podróży, czyli Włóczęgi ciąg dalszy. Ta wystawa to artystyczny zapis wrażeń z wędrówek z ostatnich kilku lat, do Czarnogóry, Paryża, Puszczy Niepołomickiej czy Ameryki Północnej. To przedstawienie powidoków, obrazów zachowanych pod powiekami i na fotografiach, refleksji, skojarzeń, zapachów i bardzo osobistego przeżywania napotkanych miejsc i ich historii.

Majka Wójtowicz - urodzona w Toruniu, od 1992 roku mieszkanka Niepołomic, absolwentka Wydziału Wychowania Plastycznego Akademii Pedagogicznej w Krakowie, od lat zawodowo związana z krakowskim Muzeum Narodowym. Włóczęgi ciąg dalszy - malarstwo Majki Wójtowicz, Zamek Królewski w Niepołomicach

Organizator – Muzeum Niepołomickie

Wystawa czynna od 30 lipca do 27 sierpnia 2023 r.


 

BARWY ŚWIATA PRZYRODY

 

"Wystawa prezentuje najnowszy dorobek fotografów zrzeszonych w Okręgu Krakowskim Związku Polskich Fotografów Przyrody. Znalazły się na niej intrygujące ujęcia krajobrazów, mniej lub bardziej odległych, a także zdjęcia ptaków i ssaków, które olśniewają nas bogactwem barw, form i zachowań – nierzadko okupione wielogodzinnym wyczekiwaniem w bezruchu w dobrze zamaskowanym ukryciu. Zdjęcia wyczekane, pozwalające zgłębić odrobinę intymnego świata żywych istot, które egzystują obok nas. Jeśli chcemy go poznać, musimy być cierpliwi i bardzo uważni. Wystarczy, że na chwilę zatrzymamy się na środku łąki, nad jeziorem czy w lesie i wsłuchamy w odgłosy otaczającej nas natury. Przekonamy się, że ten z pozoru odległy świat, nie jest groźny, a jego różnorodność jest nam potrzebna do życia jak powietrze. Poznajmy cykadę, dowiedzmy się jak odzywa się wodnik, posłuchajmy jelenia na rykowisku, odkryjmy niezwykły kształt obuwika. Zachwyćmy się bogactwem przyrody."

– Paweł Wrona

W wystawie biorą udział: Małgorzata Drewniak, Wojciech Firlej, Leopold Grela, Emilia Grzędzicka, Adam Gutowicz, Krzysztof Hajduk, Mateusz Kotowicz, Dominika Kustosz, Janusz Mazalon, Katarzyna Niedziołek, Beata Ostachowicz, Andrzej Pochopień, Tomasz Sikorski, Rafał Stankiewicz, Patrycja Wąsikowska, Tomasz Wilk, Paweł Wrona.

 

WERNISAŻ 5.07.2023 | 18:00 | ZAMEK KRÓLEWSKI W NIEPOŁOMICACH

 

 


 
 
OBRAZ JAK FOTOGRAFIA
 
NIEPOŁOMICE. MIASTO, CZAS I LUDZIE W MALARSTWIE ANNY DZIUBY DE DOMO SŁOWIK
 

Anna Dziuba dorastała w świecie fotografii. Czas na malarstwo przyszedł znacznie później. W zakładzie fotograficznym Rodziców - Zdzisława i Haliny Słowików już jako dziecko zajmowała się retuszowaniem zdjęć, a w ciemni obserwowała jak podczas naświetlania kliszy powoli wyłania się rysunek. Od 2010 roku przenosi na płótno, deskę lub tekturę obraz utrwalony na fotografii. Precyzyjnie, cierpliwie, detal po detalu, kreska po kresce, szczegół po szczególe. Maluje portrety, które odnajdziemy w wielu nie tylko niepołomickich domach, pejzaże - leśne ścieżki z sąsiedztwa, martwe natury, kwiaty oraz kopie znanych dzieł sztuki, które zdobią domowe galerie. Wystawa Obraz jak fotografia to efekt wielkiej pasji i żmudnej benedyktyńskiej pracy.

Wernisaż: 03.06.2023 / 16:00 / Zamek Królewski w Niepołomicach

Wystawa czynna do 2 lipca 2023

 

 

 


 

ZOBACZYĆ COŚ

MAREK JANICKI

 

Wernisaż 15 kwietnia 17:00

Marek Janicki

Absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku, lekarz stomatolog. Mieszka i pracuje w Legionowie. Maluje „od zawsze”. Pierwsze dziecięce prace to wizje z bajek czytanych przez babcię i starszą siostrę. Umiejętności warsztatowe zdobywał poza kanonem akademickim, najczęściej poprzez własne próby i doświadczenie. Posługuje się głównie szpachlą, rzadziej pędzlem, nakładając kolejne warstwy akrylu lub farb olejnych. Tworzy żywiołowo, jakby pod wpływem wewnętrznego, trudnego do opanowania przymusu. Obrazy są gęste, wirujące, rozedrgane. W pandemii nastąpiła eksplozja jego twórczości. W ciągu ostatnich trzech lat powstało 150 obrazów! Wystawa zatytułowana „Zobaczyć coś” prezentuje 40 prac wyróżniających się złożoną fakturą oraz intensywnością i dynamiką barw. To wielowątkowe wyobrażenia zmuszające widza do poszukiwania nieodkrytych znaczeń.

Wystawa czynna do 21 maja

 

 

SZKICE Z CODZIENNOŚCI

JAROSŁAW LEWERA

 

Wernisaż 11 marca 17:00

Otwarciu wystawy towarzyszy recital fortepianowy Ewy Kaczmarek-Lewera, laureatki wielu konkursów międzynarodowych.

W programie: utwory F. Chopina, F. Poulenca, A. Duranda, J.Hisaishi, J.Kleeba.

 

Jarosław Lewera - urodzony w Pabianicach. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Obecnie pracownik naukowo-dydaktyczny w macierzystej uczelni. Ma na swym koncie dwadzieścia dwie wystawy indywidualne, uczestnictwo w ponad sześćdziesięciu wystawach zbiorowych oraz w wielu plenerach malarskich w kraju i za granicą. Wielokrotnie nagradzany w konkursach, między innymi: 4 Biennale Małych Form Malarskich – Toruń, Triennale Malarstwa – II Ogólnopolski Konkurs im. M. Michalika na Obraz dla Młodych Malarzy – Częstochowa, IV Triennale Martwej Natury – Sieradz, III Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego „Jesienne Konfrontacje” – Rzeszów, VI Międzynarodowe Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej – Gdynia, II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego – Bydgoszcz,                   I Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Krzysztofa Grzesiaka – Lębork

 

Wystawa czynna do 10 kwietnia

 

 


 

JESTEM

KRYSTYNA MORAŃDA

 

Krystyna Morańda - Absolwentka Wydziału Artystyczno - Pedagogicznego Uniwersytetu Śląskiego (filia w Cieszynie). Tajniki malarstwa poznała w pracowni adiunkta Alfreda Biedrawy. Uprawia malarstwo olejne, pastelowe i akwarelowe. Mieszka w Krakowie. Na swoim koncie ma liczne wystawy zbiorowe i indywidualne, a także nagrody, m. in. w konkursie "Człowiek i środowisko" (Kraków, 1980), Biennale Plastyków Pedagogów (1989). Regularnie uczestniczyła w wystawach organizowanych przez Bronowickie Stowarzyszenie Przyjaciół Sztuk Wszelkich w Krakowie. Przez wiele lat pracowała z młodzieżą, ucząc nie tylko warsztatu, ale także sposobu patrzenia na świat. Jej pedagogiczną działalność dopełniała praca z nauczycielami plastyki w Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Krakowie.

Wernisaż: 14 stycznia | 15:00

Wystawa czynna do 5 marca 2023


 


 

YASUKO SAWAOKA  - KWIATY PAMIĘCI I WDZIĘCZNOŚCI

 

Wystawa prac japońskiej Artystki wykonanych techniką mokurito. Mokurito – to połączenie tradycyjnego drzeworytu japońskiego i litografii.

Yasuko Sawaoka –  urodzona w Hokkaido, ukończyła w 1962 roku Joshibi University of Art and Design, przez 10 lat pracowała jako projektant w Hitachi and Panasonic.

Od 40 lat tworzy w technice mokurito, rozwijając ją i udoskonalając. Swe prace wystawiała w USA, Meksyku, Chinach, Francji, Niemczech, Słowenii, Rumunii, w Polsce i Japonii.

W 2022 roku Artystka przekazała Muzeum Niepołomickiemu 67 swoich prac. Dar ten nawiązuje do pięknej i wzruszającej historii o przyjaźni i wzajemnej pomocy mieszkańców Japonii i Polski.

W 1920 r. Japończycy otoczyli opieką ok. 900 polskich dzieci: sierot wojennych i dzieci zesłańców syberyjskich. Kiedy w 1995 r. miasto Kobe nawiedziło trzęsienie ziemi,  Niepołomice przyjęły japońskie dzieci na trzytygodniowe wakacje. Akcję powtórzono w roku 1996 i 2005.

Wystawa potrwa do 18 grudnia 2022 r.

 

 


 

Długie uważne spojrzenie z okna niepołomickiego zamku

 

„Spojrzenie zatrzymujące wszystko w swojej perspektywie, udostępniające widzowi wybraną przestrzeń przed obiektywem, ale przede wszystkim udostępniające przepływ czasu. Przepływ ten stałby się odmętem bez takiego szczególnego doświadczenia, dostępnego człowiekowi, które pozwala mu wyznaczyć w czasie punkt orientacyjny, zespolić indywidualne oczekiwanie, pamięć, pragnienie i wreszcie prywatną mitologię z doświadczeniem tętna czasu (…) Patrzący w ten sposób artysta zderza ze sobą chronos i kairos. To właśnie doświadczenie udostępnia projekt Mirosława Niesyto”. (dr Radosław Strzelecki „Niewspółczesnośc”)

9 listopada (środa), godz. 15.00 – spotkanie towarzyszące wystawie z udziałem Alicji Kowalczewskiej i Radosława Strzeleckiego (Instytut Filozofii UJ) oraz artysty - Mirosława Niesyto .

 

Autor – Mirosław Niesyto od kilku lat poszukuje nowych technik fotograficznych pozwalających na uchwycenie roli czasu w toku powstawania obrazu oraz na połączenie kontemplacji miejsc i krajobrazów z ruchem, który ją w sposób subtelny zakłóca. Działanie wykorzystujące urządzenia cyfrowe (smartfon, rzutnik multimedialny) w połączeniu z zaliczaną do szlachetnych technik fotograficznych dziewiętnastowieczną techniką gumy chromianowej tworzy nową jakość, której kreatorami są na równi człowiek (autor) światło, przestrzeń i czas. Na wystawie zaprezentowany zostanie efekt końcowy tych poszukiwań, realizowanych tym razem w niepołomickim zamku. Pokażemy ponad 20 prac z pogranicza fotografii i grafiki.

Długie uważne spojrzenie z okna niepołomickiego zamku jest kolejnym etapem projektu badawczego, prowadzonego wcześniej w Bibliotece Śląskiej, liceum plastycznym w Nowym Wiśniczu, pawilonie Józefa Czapskiego w Krakowie czy ogrodach Bochni.

Mirosław Niesyto - doktor w dziedzinie sztuk pięknych, adiunkt w Katedrze Grafiki Instytutu Sztuki i Designu Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, autor i kurator wystaw, organizator warsztatów twórczych; zajmuje się fotografią, grafiką, filmem.

 

 

 


 

Kwiaty pamięci i wdzięczności

 

Projekt obejmuje wystawę 67 prac japońskiej Artystki Yosuko Sawaoka, która od 40 lat tworzy w technice mokurito (mokulito).Technika ta łączy litografię i druk drzeworytowy (moku w jęz. polskm znaczy drzewo). Obraz do wydrukowania powstaje na drewnianej płycie; rysunek tworzony jest poprzez malowanie drewna specjalną farbą olejną i grawerowanie stosownego wzoru. Unikalne obrazy powstają dzięki temu, że narysowane i wyryte fragmenty znajdują się na tej samej płycie, a całość wzbogacona jest wkomponowanymi liniami słojów drewna.

Wernisaż wystawy z udziałem Artystki połączony z recitalem fortepianowym Atsuko Seta odbędzie się w zamku królewskim w Niepołomicach w niedzielę, 18 września o godz. 17.00.

Wystawa w zamkowych piwnicach będzie czynna do 10 października 2022 roku.

Wszystkie wystawiane prace Artystka pozostawia w darze Muzeum Niepołomickiemu.

Dzień wcześniej, w sobotę 17 września o godz. 17.00 odbędzie się aukcja 14 prac Yasuko Sawaoka, którą organizuje krakowski oddział Lions Club w swojej siedzibie przy ul. Sławkowskiej 17 w Krakowie. Aukcję uświetni charytatywny koncert fortepianowy w Auli PAU w wykonaniu japońskiej pianistki Atsuko Seta.

Całkowity dochód z aukcji przeznaczony jest na rzecz walczącej Ukrainy.

W Małopolskim Centrum Dźwięku i Słowa w Niepołomicach będzie miała miejsce wystawa rysunków dziecięcych zatytułowana Inochi (Życie). Ich autorami są dzieci z Niepołomic, Myślenic, Krakowa, Gniezna, Płocka, Celestynowa, Wejherowa, Starej Wsi i Leszna. Rysunki są wykonane na japońskim papierze czerpanym „Washi”, dostarczonym przez japońskiego artystę Kiyokatsu Matsumiya.

Wernisaż wystawy odbędzie się w poniedziałek, 19 września o godz. 11.00.

Niepołomickie wystawy objęła patronatem Ambasada Japonii w Polsce.

Równolegle w Nowym Targu prace 5 artystów z Polski i 7 z Japonii złożą się na wystawę „Spotkanie z Mokurito".

 
 

 
Emocje otaczającego świata
Dominik Woźniak

 

16 lipca, w sobotę, o godz. 16.00 odbędzie się otwarcie wystawy malarstwa i rysunku Dominika Woźniaka. Urodzony w Piotrkowie Trybunalskim, ukończył Wydział Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom obronił w Pracowni Technik Drzeworytniczych oraz Pracowni Rysunku prof. Andrzeja M. Bartczaka w 2008 roku. Prace artysty znajdują się w kolekcjach prywatnych i państwowych w kraju i za granicą.

Twórczość Dominika Woźniaka charakteryzuje się formą geometrycznego zarysu. Moduły budujące bohaterów mają kształt nieregularnych brył - bloków, a charakter i wiek postaci są określane poprzez akcentowanie ich ciężaru, różnicowanie rozmiaru, przeciwstawianie ciężkim i topornym tych lżejszych i mniejszych. Bloki bywają porysowane, pęknięte, mają rozmaite niedoskonałości. W ten sposób te postacie bez twarzy wyrażają ludzkie emocje, często smutek, strach, przerażenie, wydają się być nieporadne i zagubione w otaczającym je świecie, bezradne wobec wyzwań rzeczywistości.

Wernisaż: sobota, 16 lipca, godz. 16.00

Wystawa czynna do 28 sierpnia 2022 r.

 

 
 

 
Bezkrwawe łowy współcześnie
 
 

"„Bezkrwawe łowy” to tytuł pierwszego albumu z tzw. Zielonej serii Włodzimierza Puchalskiego, a jednocześnie określenie życiowej pasji fotografów przyrody. Wychodzimy w teren o każdej porze dnia przez cały rok, aby uchwycić w kadrze najpiękniejsze chwile z życia dzikich zwierząt. Maskujemy się, by być niewidocznymi dla tych czujnych i skrytych istot. Godziny oczekiwania oraz trud, który wkładamy w przygotowania, nagradzane są tym jednym, wymarzonym ujęciem, choć dużo częściej pozostaje ono nadal w sferze fantazji. Najważniejsze w tej naszej pasji jest jednak to, że uwiecznione na fotografiach zwierzęta nadal mogą cieszyć się życiem i wolnością. Wystawa prezentuje prace fotografów zrzeszonych w Okręgu Krakowskim Związku Polskich Fotografów Przyrody i nawiązuje wprost do twórczości pioniera polskiej fotografii przyrodniczej – Włodzimierza Puchalskiego. Naszym zamiarem było pokazanie, jak współcześnie wyglądają bezkrwawe łowy z aparatem fotograficznym i jak zmieniło się podejście do niektórych tematów. W dobie zaawansowanej fotografii cyfrowej można bowiem bez żadnej szkody fotografować dzikie zwierzęta, robiąc to w sposób etyczny." - Paweł Wrona

W wystawie biorą udział:

Wojciech Firlej, Leopold Grela, Adam Gutowicz, Mateusz Kotowicz, Dominika Kustosz, Katarzyna Niedziołek, Beata Ostachowicz, Tomasz Sikorski, Piotr Sobas, Patrycja Wąsikowska, Tomasz Wilk, Paweł Wrona.

Wernisaż wystawy: 22 czerwca 2022 | 18:00

 



 

Magia natury – fotografie Tadeusza Łubiarza.

 

Muzeum Niepołomickie zaprasza w sobotę, 21 maja o godz. 15.00 na wernisaż wystawy Magia natury – fotografie Tadeusza Łubiarza.

Tadeusz Łubiarz – fotografik przyrody i autor albumów fotograficznych, przez wiele lat związany z Niepołomicami, swoje prace  niejednokrotnie  prezentował w zamku, a w 1998 roku ukazał się jego pierwszy autorski album w całości poświęcony przyrodzie Puszczy Niepołomickiej. Zdjęcia Łubiarza publikowane były w wielu prestiżowych wydawnictwach, pokazywane na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Na obecnej wystawie zobaczymy ponad 50 barwnych fotografii w różnych formatach, a także kilka specjalnie oprawionych prac. Przykrywające je grube szkło daje poczucie głębi i sprawia, że widzimy „bohatera” niemal w trójwymiarowej postaci. Wernisaż będzie jednocześnie promocją albumu o tym samym tytule.  Zawarte w nim zdjęcia zwierząt i ptaków wykonane zostały w okresie ostatnich trzech lat na terenie Polski i jak sam autor podkreśla „są efektem niezliczonych godzin czatowania w upale, zimnie, deszczu”.

Wystawa będzie czynna do 19 czerwca.

Zapraszamy

 

 


 

Noc Muzeów 2022

 

W najbliższy piątek, 13 maja muzea w Krakowie, Niepołomicach i Wieliczce zapraszają do wieczornego i nocnego zwiedzania. Przygotowano także dodatkowe atrakcje związane z hasłem tegorocznej Nocy – „Moc muzeów dla Ukrainy”.

Muzeum Niepołomickie w zamku oraz Muzeum Fonografii i Kino Ważka w MCDiS będą czynne w godzinach 18.00 – 23.00. Obok zwiedzania ekspozycji stałych polecamy wystawę na zamkowych krużgankach „Lwów – zagrożone dziedzictwo kultury”, a w kinie o godz. 20.00 pokaz filmu z 2019 r. ukraińskiego reżysera Valentyna Vasyanovicza „Atlantyda”. Film uznany za arcydzieło przez międzynarodowych krytyków, laureat głównej nagrody w konkursie Horyzonty na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, to postapokaliptyczna wizja Wschodniej Ukrainy w 2025 roku, po zakończeniu wojny z Rosją.

Dla dzieci przygotowaliśmy zajęcia plastyczne pod nazwą „Świat na żółto i na niebiesko”, które rozpoczną się o godz. 18.00 w Muzeum Fonografii.

Zarówno w zamku, jak i w MCDiS będzie prowadzona zbiórka pieniężna pod hasłem „Pomoc dla Ukrainy”. Szczodrzy darczyńcy będą nagrodzeni plakatem filmowym.

Wstęp na wszystkie programy w cenie 1 zł.

 

PROGRAM NOCY MUZEÓW

Zamek Królewski w Niepołomicach

godz. 18.00 – 23.00

LWÓW – ZAGROŻONE DZIEDZICTWO KULTURY – (wystawa fotograficzna na krużgankach)

ZWIEDZANIE EKSPOZYCJI

  • Sukiennice w Niepołomicach 2. Znane i nieznane (sztuka polska XIX wieku ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie)
  • Theatrum Pictorium – Teatr Malarstwa. Spotkania (sztuka europejska od XII do XX wieku ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie)
  • Skarby niepołomickiej parafii
  • Kolekcje łowieckie

 

Małopolskie Centrum Dźwięku i Słowa, obok zamku)

MUZEUM FONOGRAFII, godz. 18.00 – 23.00 – zwiedzanie ekspozycji stałej

godz. 18.00  - Świat na żółto i na niebiesko – zajęcia plastyczne dla dzieci

godz. 20.00 -  Atlantyda w reż. Valentyna Vasyanovicza – pokaz filmu

 

 

 
 
Nowa wystawa na krużgankach
 

Muzeum Niepołomickie zaprasza na wystawę czasową prezentowaną w ramach wystawy stałej pn. „Niepołomice. Miasto, czas i ludzie.”

Tym razem spacerując po zamkowych krużgankach możemy zgłębić wiedzę historyczną z zakresu II Wojny Światowej. Wystawa podzielona została na trzy sekwencje tematyczne. Pierwsza przedstawia koncepcję, ideę istnienia Cichociemnych, ich gruntowne przeszkolenie i uformowanie a także określenie prowadzonych działań i wyodrębnienie poszczególnych specjalizacji.  Druga skupia się wokół działań Cichociemnych w kręgu Niepołomic. Tutaj przybliżamy sylwetki bohaterów: por. Józefa Czumy ps. ”Skryty” oraz ppor. Stanisława Jagielskiego ps.” Gacek” Obaj pochodzili z naszych najbliższych okolic. Przypominamy o udziale Cichociemnych w przeprowadzonym zamachu na Hansa Franka oraz przedstawiamy dwie placówki odbiorcze, na które wykonano zrzuty. Jedno z takich miejsc znajduje się w obszarze Puszczy Niepołomickiej na terenie Zabierzowa Bocheńskiego. Trzecia i ostatnia część to wspomnienie o losach Cichociemnych spadochroniarzy Armii Krajowej zesłanych w głąb nieludzkiej ziemi, na tereny byłej ZSRR, skąd gorzkie wspomnienia  ich losów  po dziś dzień zapełniają karty wielu podręczników do historii.

Współautor wystawy prof. Krzysztof Heyke, przeprowadza widza przez unikatowy zbiór fotografii swojego autorstwa wykonanych nakładem wytrwałości i poświęcenia w ukazaniu terenów zsyłek i śladów przebywania tam człowieka.
 
Wystawa także upamiętnia ostatniego  z cichociemnych płk. Aleksandra Tarnawskiego, który zmarł w marcu tego roku w wieku 101 lat.
 
Wystawa powstała we współpracy z Fundacją im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej.
 
Czynna codziennie, krużganki Zamku Królewskiego w Niepołomicach.
 

 

 

Apokatastasis

Bogdan Klechowski

2.04 - 15.05.2022

 

Wystawa malarstwa Bogdana Klechowskiego, absolwenta, a obecnie profesora krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych prezentowana jest w galerii wystaw zmiennych zamku królewskiego. Artysta uprawia malarstwo i rysunek, jest również autorem i współautorem projektów i realizacji z zakresu malarstwa ściennego. Jego inspiracje sztuką europejską doskonale wpisują się w przestrzeń zamkowej galerii, gdzie obok, w sąsiednich salach prezentowana jest wystawa Theatrum Pictorium – Teatr Malarstwa, obejmująca dzieła sztuki europejskiej od XII do XX wieku ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Wystawa w zamku zatytułowana Apokatastasis zawiera 16 wielkoformatowych kompozycji, realistycznych w formie, ale głęboko przesiąkniętych symboliką, widoczną choćby w wątkach zaczerpniętych ze Starego i Nowego Testamentu. Niesie ogromny ładunek emocjonalny i wiele znaczeń. Obrazy są wyraziste, dynamiczne, gęste od treści, utrzymane w stylistyce graffiti i estetyce punkowo-metalowej. Tytuł wystawy związany z terminologią teologiczną jest trudny do jednoznacznego zdefiniowania.

Idea pustego piekła, gdy światu przywrócono pierwotną doskonałość i bezgrzeszność czy powszechne zbawienie poprzedzone upadkiem, chaosem i zagładą? Wystawa, która z powodów organizacyjnych została przełożona z października ubiegłego roku - teraz nabrała nowego, niespodziewanie wymownego, ponadartystycznego wyrazu.

 

wernisaż 2 kwietnia, godz. 16.00

wystawa czynna do 15 maja 2022 r.

 

 


 

WARSZTATY RODZINNE

6.03.2022 - 13:00

 

Co mówi motyl?

Symbolika w sztuce była obecna od zawsze. Figury geometryczne, liczby, zwierzęta czy rośliny widniejące na obrazach niosą ze sobą przekaz rozpoznawalny w poszczególnych kulturach.

W trakcie warsztatów realizowanych w salach galerii sztuki europejskiej będzie omówiona symbolika w holenderskim malarstwie krajobrazowym. W tematykę symbolu w obrazach wprowadzi dzieci i ich opiekunów multimedialna prezentacja.

W drugiej części warsztatów uczestnicy będą tworzyć własne plastyczne symbole, których bohaterem będzie motyl. Dla najmłodszych przygotowano kolorowanki.

Wszystkie materiały zapewniają organizatorzy.

Będzie też możliwość zwiedzania galerii w poszukiwaniu symboli w prezentowanych dziełach.

Wstęp 1 zł.

 

 


 

 POKAZ KSIĘGI THEATRUM PICTORIUM

do 21 listopada 2021

 

Kolekcja arcyksięcia Leopolda Wilhelma Habsburga ( 1614-1662 )

Arcyksiążę Leopold Wilhelm Habsburg w 1647 roku został mianowany przez króla Filipa IV gubernatorem Niderlandów Południowych, które wówczas należały do Habsburgów hiszpańskich. Arcyksiążę spędził w tym kraju 10 lat i oprócz poruczonych mu obowiązków, zajął się kolekcjonowaniem obrazów. Zgromadził 1300 dzieł wielkich europejskich malarzy. W kolekcji arcyksięcia znalazło się 617 obrazów włoskich z czego 417 zakupy poczynione podczas wojny domowej od angielskich rojalistów lorda Hamiltona i księcia Buckingham. Reszta kolekcji to dzieła malarzy flamandzkich, zarówno współczesnych jak dawnych, a także obrazy artystów niemieckich. Opiekę nad kolekcją księcia sprawował kurator, malarz antwerpski David Teniers młodszy. W maju 1656 roku arcyksiążę opuścił Brukselę zabierając ze sobą swoją kolekcję do Austrii, gdzie pozostawała w całości do około 1772 roku. W 1776 roku obrazy zawieszono w galerii w Górnym Belwederze. Obrazy z kolekcji arcyksięcia Leopolda Wilhelma stanowią trzon zbiorów malarstwa w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.

 

Kariera Davida Teniersa młodszego ( 1610-1690 )

David Teniers młodszy - malarz antwerpski, uczeń swego ojca Davida Teniersa starszego. W 1637 roku poślubił Annę Brueghel, córkę malarza Jana, współpracownika Rubensa. W 1647 mianowany został kuratorem kolekcji arcyksięcia Leopolda Wilhelma, a w 1651 roku jego malarzem nadwornym. Wówczas wraz z rodziną przeniósł się do Brukseli. Teniers malował sceny rodzajowe, pejzaże, martwe natury, a także gabinety sztuki. Wykonał kilkanaście widoków książęcej galerii. Do dziś zachowało się ich 10. W przeciwieństwie do artystów antwerpskich przedstawiających najczęściej wyimaginowane „pokoje sztuki” Teniers odtwarza konkretną galerię, galerię Leopolda Wilhelma wypełnioną obrazami z kolekcji księcia. Na wszystkich widoczny jest sam arcyksiążę, w wysokim kapeluszu na głowie, pokazujący grupie gości swoje skarby. Na jednym z widoków galerii (obecnie w Perworth House) obok księcia stoi biskup Gandawy Anthonius Triest, który był protektorem Teniersa i zapewne przedstawił go księciu. W 1663 roku Teniers założył Akademię Sztuk Pięknych w Antwerpii. Pod koniec życia otrzymał również tytuł szlachecki. Jednak jego najbardziej znanym osiągnięciem życiowym jest drukowany katalog kolekcji arcyksięcia „Theatrum Pictorium”.

 

Theatrum pictorium 1660

Nie wiemy kto był pomysłodawcą i inicjatorem tego dzieła, arcyksiążę czy malarz, ale wiemy, że niewątpliwie całą pracę związaną z tym przedsięwzięciem wykonał Teniers. To on, również po opuszczeniu przez arcyksięcia Niderlandów, doprowadził dzieło do końca i sfinansował jego druk. Artysta przystąpił do pracy nad tym katalogiem około 1655 roku. Było to jedno z najwybitniejszych przedsięwzięć artystycznych podjętych w 17- wiecznej Europie. Teniers zatrudnił 14 grafików, którzy wykonali 243 ryciny według namalowanych przez niego niewielkich olejnych kopii obrazów (23 x 17 cm) z książęcej kolekcji. Przy tak dużej liczbie wykonawców poziom artystyczny reprodukcji jest zróżnicowany. Każdej ilustracji towarzyszył podpis podający autora i wymiary oryginału. W ten sposób powstał pierwszy w historii ilustrowany katalog zabytków. Katalog zawiera reprodukcje obrazów włoskich ułożone według szkół. Szczególnie liczne są tutaj dzieła artystów ze szkoły weneckiej XVI wieku m. in. Tycjana, Veronesa, Giorgiona. Księga została opublikowana w kilku językach; łacińskim, francuskim, holenderskim, hiszpańskim. Po pierwszym brukselskim wydaniu z 1660 roku nastąpiły kolejne.Teniers zadedykował swoje dzieło arcyksięciu, a na frontispisie umieścił jego wizerunek jako wodza i patrona sztuki. Tytuł dzieła jest bardzo długi dlatego powszechnie stosuje się jego skróconą formę „Theatrum Pictorium”. Na ostatniej rycinie odnajdujemy portret artysty. Książka ta przyczyniła się do rozsławienia zbiorów arcyksięcia. Przegląd obrazów w katalogu rozpoczyna „Święta Małgorzata” Rafaela, wówczas najwyżej cenione dzieło w kolekcji. Obecnie wiemy, że obraz wykonany został w pracowni Rafaela.

 

Kopie Davida Teniersa mł

Największą ilość szkiców, czy jak je nazwano pastiszy Teniersa, 120 sztuk, odnotowano po raz ostatni w 1886 roku na aukcji kolekcji Marlborough. Do dnia dzisiejszego zachowały się tylko 54 kopie rozproszone po różnych muzeach.

 

 

 

 

 

 


14 LISTOPADA - DZIEŃ OTWARTYCH MUZEÓW KRAKOWSKICH

 

 

 


KULTURA W CZASACH IZOLACJI - ŻYWE OBRAZY

 

 

Wystawa czynna od 15.09 do 6.10.2021

 


RANKING NAJCIEKAWSZE MUZEA W POLSCE - MAŁOPOLSKA

 

Ta strona została uwzględniona w rankinguNajciekawsze Muzea w Polsce - Małopolska” przez wydawnictwo edukacyjne Twinkl Polska.

 


WYSTAWA FOTOGRAFII PRZYRODNICZEJ

 

 „Chcieliśmy na tej wystawie uchylić przed widzem odrobinę tego świata, z którym my obcujemy dość często. Świata kolorowych, żywych stworzeń budzących zdziwienie, uśmiech, a czasem wielką sympatię. Świata bogatego w dźwięki, głosy i zachowania czasem i nam bardzo podobne. Świata zadziwiających krajobrazów, które napawają optymizmem” – deklarują autorzy zdjęć skupieni w Związku Polskich Fotografów Przyrody.

Wystawa została zorganizowana jako wprowadzenie do projektu „Włodzimierz Puchalski na maxa. Digitalizacja i udostępnianie negatywów o tematyce przyrodniczej”, realizowanego przez Muzeum Niepołomickie, a dofinansowanego przez Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w ramach programu Kultura cyfrowa.

Związek Polskich Fotografów Przyrody - Okręg Krakowski jest partnerem muzeum w tym projekcie.

Wystawa czynna od 22 lipca do 31 sierpnia 2021 r.

 

 

MYŚLIWSKA SZTUKA UŻYTKOWA

do października 2021

Muzeum Niepołomickie czynne od wtorku do niedzieli 10:00-18:00 | W weekend przerwa techniczna od 13:00 do 13:30

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies . Zaktualizowaliśmy naszą politykę przetwarzania danych osobowych (RODO). Więcej o samym RODO dowiesz się tutaj.